Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λινάτσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λινάτσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 14 Ιουλίου 2015

Τα θαλασσοδαρμένα μου, τα φωτεινά μου (diy driftwood floor lamp)

Καμιά φορά η σκέψη μου ακουμπά σε άκρες, πολύ άκρες...
Μην πάει ο νους σου πως τρελαίνομαι.Κάθε άλλο!
Μα να,για παράδειγμα, φαντάζομαι πως εάν διάβαζες αγγελία εφημερίδας ότι "πωλούνται οικόπεδα σε ένα κοντινό και βιώσιμο πλανήτη" θα πάθαινες ένα πατατράκ...
 Όχι?
Δε θα έβριζες το "μαλάκα" που "από πού κι ως πού οικειοποιείται και τεμαχίζει ένα κομμάτι του σύμπαντος"?
Δε θα σου φαινόταν παράλογο?
"Με ποιο δικαίωμα το κάνει?" 
"Του ανήκει ο πλανήτης?"
"Μα δεν υπάρχει κάποιος να συγκρατήσει τον πούστη τον τρελό?"
Κι έπειτα εάν σε ρωτούσα γιατί δεν αναρωτήθηκες ποτέ για το ότι το βρίσκεις "λογικό" να συμβαίνει το ίδιο πράγμα στον πλανήτη γη, τι άραγε θα μου απαντούσες?
 Ότι "εδώ" είναι "άλλο"?
 Ότι το χωράφι, το σπίτι, το δένδρο ανήκε στην οικογένειά σου λες κι είσαι γόνος ποιανού? Του Θεού? Του Bing Bang?Ποιανού παιδί είσαι και θες "ιδιοκτησία" σε κάτι που υπήρχε πριν σχηματιστούν τα κύτταρά του πρώτου πλάσματος...
Κάτι τέτοια "κουλά" συλλογίζομαι, κι άλλα παρόμοια με χρωματιστά γαμωχαρτάκια που φέρουν την ονομασία "χρήμα" κτλ κτλ κτλ
Εν συντομία και για να μη στα πρήζω, δεν εκπλήσσομαι που δε μπορεί να συμβεί κάτι λογικό σε κοινωνίες που είναι παράλογα δομημένες! Τουναντίον, κάθε κίνηση σε τούτο το Matrix είναι ένα ακόμα βήμα πιο κοντά στο άλογο!!!! (Μη ψάξεις για χλιμιντρίσματα, διότι υπάρχει και το "ά-λογο" το οποίο τυγχάνει ομόηχο της ονομασίας του συμπαθέστατου τετράποδου).Κι εκεί πάλι πάω να μου προσθέσω πως οι κοινωνίες διαμορφώνουν "λογικές" με κριτήρια ... σφεντόνας !(γιατί μια ελαστικότητα τη διακρίνω)
Και πάνω στην οθόνη του δικού μου προσωπικού matrix, πατάω "δεξί κλικ", επιλέγω "δημιουργία", έτσι γενικά, και πάω για "νέο αρχείο".Ονομασία αρχείου "τα θαλασσοδαρμένα μου, τα φωτεινά μου"












Καλημέρα από το δικό μου σύμπαν!
(κι ευχαριστώ για τις ευχές σας)

Σάββατο 22 Μαρτίου 2014

Κατασκευή στεφανιού με σήτα και γυψόγαζα - ...like the way I do #5

Καλησπέρα αλλοπαρμένε αναγνώστη!
Η Άνοιξη μας έχει χτυπήσει την πόρτα βδομάδες τώρα (προσωπικά την εντόπισα στις αρχές του Φλεβάρη), κι εμείς συνηθίζουμε να την "γιορτάζουμε" επίσημα μόλις εκπνεύσουν τα 2/3 του Μάρτη!
Σα να θέλουμε να σιγουρέψουμε πρώτα την ηδονή του ήλιου, που μας χαϊδολογάει τα μεσημέρια, τη μυρωδιά του αγέρα τα απόβραδα, το φούσκωμα στα κλαδιά των δέντρων...
Σα να φοβόμαστε πως μπορεί να αθετήσει το ραντεβού της και να ξεμείνουμε με το χειμώνα στην ψυχή!
Και πάλι, με τον ίδιο φόβο, τη γιορτάζουμε καλοπιάνοντάς τη με διάκοσμο.
Πάμε λοιπόν, βήμα-βήμα 
Με τη βοήθεια της σήτας δημιουργούμε τη βάση για το στεφάνι.
Κόβουμε απλά ένα παραλληλόγραμμο, με την επιθυμητή διάμετρο, και το ρολ άρουμε με τα χέρια.
Το υλικό είναι εύκαμπτο και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη μαεστρία.
(Προσοχή στα τσιμπήματα από την απόληξη των μικρών συρμάτων).
Καλύπτουμε με γυψόγαζα σε στρώσεις.Δύο φορές είναι αρκετές.
Αφήνουμε να στεγνώσει (24 ώρες) 
Με λωρίδες λινάτσας και αραιωμένη ξυλόκολλα (κρυσταλλιζέ) ντύνουμε το δημιούργημά μας.
Όταν η κόλλα στεγνώσει, η λινάτσα είναι καθαρή κι "ενισχυμένη".
Η βάση του στεφανιού ετοιμάστηκε.
Για τη δημιουργία των λουλουδιών, χρειαζόμαστε μια χάρτινη καρτέλα αυγών και λίγη γυψόγαζα.
Δύο θέσεις αυγών είναι ένα άνθος!
Κόβουμε με ψαλίδι και διαμορφώνουμε με τα χέρια προκειμένου να δώσουμε την καλύτερη δυνατή όψη στα πέταλα. (τη διαδικασία την είχα δει σε video του youtube)
Με μικρά τριγωνάκια γυψόγαζας ντύνουμε το κάθε πέταλο ξεχωριστά.( Αυτή είναι η δική μου συμβολή στην εξέλιξη της ιδέας των χάρτινων ανθών ;-)   ).
Αφού στεγνώσουν μοντάρουμε με πιστόλι σιλικόνης.
Τα άνθη που δημιουργήσαμε έχουν αρκετό ύψος για να επικολληθούν απλά επάνω στην επιφάνεια.
Για τη δική μου αισθητική, ο όγκος τους έπρεπε να "κρυφτεί" και η μόνη λύση που σκέφτηκα ήταν να "σκάψω" το στεφάνι.
Το οποιοδήποτε κενό ανάμεσα στα άνθη, καλύπτεται με μια λωρίδα λινάτσας, αφήνοντας την όψη του στεφανιού ομοιογενή.


Τούτη είναι η δική μου πρόταση,ολοκληρωμένη.
Αποχωρώ με την ελπίδα να σου ενέπνευσα, εάν όχι τη δημιουργία κάποιου πανομοιότυπου στεφανιού, τουλάχιστον τη διάθεση να craftάρεις οτιδήποτε εντός των ημερών!

Ότι κι αν αποφασίσεις, η ευχή είναι 
"Καλά σου πράγματα"
Και σε όσους έχουν λείψει,
"Φιλιά κατάμουτρα"!
Καλό Σαββατόβραδο.   

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013

Ένα τσουβάλι ευχές!

Με αναμνήσεις από μπακάλικα του προηγούμενου αιώνα(ρε,πώς περνάει ο καιρός!),
ένα κομματάκι λινάτσα "κοκκαλώνει",
και γεμίζει καρπούς συμβολικούς.


Γερμένο στο πλάϊ,ρέει σαν το χρόνο...





Οι μέρες θα κυλούν,
τα φύλλα του ημερολογίου θα λιγοστεύουν,
μα οι λέξεις θα θυμίζουν πως ίσως ξημερώνει κάτι καλό.
Κάθε επιθυμία σας,ευχή μου από καρδιάς!

Υ.Γ.Η ιδέα γεννήθηκε δώδεκα μήνες πριν,και χαίρομαι που ζητήθηκε ξανά ,δώδεκα μήνες μετά!(Αχ,αυτό το fun club μου!Τρομάρα τους!)
Τα χαζεύω αραδιασμένα και μένω να αναρωτιέμαι,άραγε πόσα τσουβαλάκια χρειάζονται μέχρι να βγει αληθινή μία ευχή...