Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα wire wrapped jewelry. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα wire wrapped jewelry. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 24 Ιουνίου 2014
Στα ρηχά ή στα βαθιά
Ετικέτες
αυτοξηραινόμενος πηλός
,
κοσμήματα από ασημένιο σύρμα
,
πηλός
,
Χειροποίητα κοσμήματα
,
BebeusPaguraPass
,
wire wrapped jewelry
Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014
Δευτέρα 19 Αυγούστου 2013
Της νύχτας τα καμώματα
Ετικέτες
κοσμήματα από ασημένιο σύρμα
,
Χειροποίητα κοσμήματα
,
BebeusPaguraPass
,
wire wrapped jewelry
,
wire wrapped rings
Τετάρτη 14 Αυγούστου 2013
Live-a-Luly (2)
Μεσ' το κατακαλόκαιρο,μια "τρέλα" (Live-A-Luly) του Αυγούστου,λαγοκοιμάται πάνω στα νήματα που υφαίνει η ζωή.
.JPG)
"Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί
λες και βγήκε τ’ ασανσέρ σ’ ένα κελί
που ένας το βλέπε το φως γι’ ανατολή
κι άλλος για δύση...
.JPG)
Λες και μέσα μας τ’ αντίθετα τραβάν
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν
σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραβάν
του ανθρώπου η φύση."
| Upon an Abby Hook's project |
"Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί
λες και βγήκε τ’ ασανσέρ σ’ ένα κελί
που ένας το βλέπε το φως γι’ ανατολή
κι άλλος για δύση...
Λες και μέσα μας τ’ αντίθετα τραβάν
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν
σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραβάν
του ανθρώπου η φύση."
υγ Ο πρώτος τίτλος αυτού του Blog (για μόλις 3 ημέρες) ήταν "Ανθρώπων Έργα"...
Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013
Σάρκινη φωτιά,γυμνή σκιά
Ίσως να ήτανε το φως της κάμαρας το κλεφτό,
ίσως να ήτανε οι σκιές που χόρευαν στους τοίχους,
κι οι θόρυβοι του δρόμου οι μακρινοί...
Ίσως να ήτανε το λευκό ζεστό σου σώμα, ίσως,
που έκανε να μοιάζουνε αιώνιες οι στιγμές.....
Σάρκινη φωτιά, γυμνή σκιά,
το μόνο που θυμάμαι πια,
είναι τα μακριά σου δάχτυλα
το μόνο που θυμάμαι...
Ετικέτες
κοσμήματα από ασημένιο σύρμα
,
Χειροποίητα κοσμήματα
,
BebeusPaguraPass
,
wire wrapped jewelry
,
wire wrapped rings
Κυριακή 28 Ιουλίου 2013
Le temps des gitans
...
Καμιά φορά σωπαίνουμε,όχι γιατί δεν έχουμε κάτι να πούμε,αλλά γιατί επιθυμούμε να καταλάβουν τη σιωπή μας,όσοι μπορούν
Θεωρήστε τη μουσική και τις εικόνες σα μια σιωπή που αφουγκράζεστε
Καλή σας μέρα
ΥΓ Ο αμέθυστος,δεν ξέρω τι κάνει με το κρασί,σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο,στη μπύρα πάντως δεν λειτουργεί!
Ετικέτες
αμέθυστος
,
κοσμήματα από ασημένιο σύρμα
,
Χειροποίητα κοσμήματα
,
BebeusPaguraPass
,
wire wrapped jewelry
Παρασκευή 26 Ιουλίου 2013
Λοβοτομή ξέρει να κάνει κάποιος εκεί έξω?
Ουφ και ξανά ΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!
Λέγεται πως εάν ο άνθρωπος δεν μπορούσε να αναστενάξει,για να αποβάλει αυτό τον "περίεργο" περίσσιο αέρα,θα ΈΣΚΑΓΕ!
Μα την αλήθεια το πιστεύω και το νοιώθω!
Μήνες παλεύω με τη λογική μου να δαμάσω το πώς αισθάνομαι.Μάταια!Κλωθωγυρνάω τις ίδιες σκέψεις σε μια "αρρωστημένη" επανάληψη.Κι αυτό που με σκοτώνει πιο πολύ είναι τα όνειρα του ύπνου!Βαλτά ,σου λέω,να μη βρω ησυχία ούτε εκεί!
Κι έτσι θεριεύει, και γίνεται πιο έντονη από όλα η ανάγκη για φευγιό.
Λες και μου φταίει το σπίτι,οι τοίχοι,τα αντικείμενα,ο τόπος.ένα πράγμα...κι αρχίζω "ανακαίνιση" στο χώρο,χαρίζω έπιπλα,πράγματα ,κι όσο βλέπω πως ούτε αυτό "πιάνει" θέλω να ΦΥΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ λες κι όσο πιο πολύ οδηγώ,κι όσο πιο πολύ πατάω το γκάζι θα ξεφύγω...από μένα...
Η Pepi,η Nicol και πρόσφατα στο τηλέφωνο κι η Areti ,λένε πως είμαι η "χαρά" της γειτονιάς...
Ή εσείς με δουλεύετε ή εγώ το κάνω καλύτερα από εσάς!(το δούλεμα,ντε)
Έχω το "χάρισμα" να σαρκάζω τον εαυτό μου και τις καταστάσεις!Μου στάζω δηλητήριο σαν τον σκορπιό στον κίνδυνο που απελπισμένος στρέφει επάνω του το όπλο του!
Όσοι με έχουν ζήσει,ξέρουν πως το χιούμορ μου είναι σχεδόν "βρετανικό"... δε "λυπάμαι" τους άλλους μα πιο πολύ δε "λυπάμαι" τον εαυτό μου.
Στο νου φέρνω τους στίχους του Σαββόπουλου "Ποιός αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω,με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό,προβολείς με στραβώνουν..."
Μα όχι ,ρε Διονύση,εμένα δε με στράβωσαν το φώτα,δε μου φάνταξε κάτι και θαμπώθηκα.Το σκοτάδι μου κακοφαίνεται...
Έσβησαν τα λαμπάκια και τελικά θαρρώ πως, κι αν μεγαλώνει ο άνθρωπος, δεν παύει να φοβάται το σκοτάδι
Έξω σκοτάδι,μέσα μαυρίλα...ΚΑΠΟΙΟΣ Π@ΥΣΤΗΣ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙ ΕΝΑ ΦΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΣΣΣ,ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ
Μα τελικά το μόνο φως μοιάζει να 'ναι ο ήλιος,και μόνη ασφαλής μήτρα η θάλασσα!
Εκεί και σήμερα λοιπόν!
"ανατολικά" ΄βάλτε μια κοντινή παραλία της Αττικής.
Άσχετο!Πού πήγατε όλοι φέτος?Έχω κάνει αρκετά μπάνια,καθημερινές εννοείται,εντός Αττικής μα δε συναντάω ψυχή!!!!Στα πενήντα μέτρα οι "γείτονες" και τα συμπράγκαλά τους!Όχι πως χαλιέμαι,ίσα-ίσα,μα έχω απορία αδελφάκι μου!
Από σήμερα λοιπόν να μια εικόνα
κι από τον πάτο που συναντιέμαι μαζί με τα συρματάκια μου άλλη μία
Πού θα πάει!Κάποιος θα βρεθεί να μου κάνει μια λοβοτομή,να λησμονήσω όσα πονούν και να αναπαυτώ με ειρήνη.
Κι όσο εγώ αναρωτιέμαι και χάνομαι,η Δήμητρα διαβάζει από το laptopιόν της τα σχόλιά σας και φωνάζει : "Μαμά,είδες πώς έχεις δυο βραβεία?"Από τη γλυκιά Anastasia και την εξίσου γλυκιά
Lina .Κοριτσάκια μου,σας ευχαριστώ μα έχω ήδη απαντήσει εδώ .Φιλιά κατάμουτρα ,και μάλλον να ξέρετε,εγώ στα βραβεία δεν είμαι καλή.Καμια μούντζα αν απονείμεται,ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΗ!
Λέγεται πως εάν ο άνθρωπος δεν μπορούσε να αναστενάξει,για να αποβάλει αυτό τον "περίεργο" περίσσιο αέρα,θα ΈΣΚΑΓΕ!
Μα την αλήθεια το πιστεύω και το νοιώθω!
Μήνες παλεύω με τη λογική μου να δαμάσω το πώς αισθάνομαι.Μάταια!Κλωθωγυρνάω τις ίδιες σκέψεις σε μια "αρρωστημένη" επανάληψη.Κι αυτό που με σκοτώνει πιο πολύ είναι τα όνειρα του ύπνου!Βαλτά ,σου λέω,να μη βρω ησυχία ούτε εκεί!
Κι έτσι θεριεύει, και γίνεται πιο έντονη από όλα η ανάγκη για φευγιό.
Λες και μου φταίει το σπίτι,οι τοίχοι,τα αντικείμενα,ο τόπος.ένα πράγμα...κι αρχίζω "ανακαίνιση" στο χώρο,χαρίζω έπιπλα,πράγματα ,κι όσο βλέπω πως ούτε αυτό "πιάνει" θέλω να ΦΥΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ λες κι όσο πιο πολύ οδηγώ,κι όσο πιο πολύ πατάω το γκάζι θα ξεφύγω...από μένα...
Η Pepi,η Nicol και πρόσφατα στο τηλέφωνο κι η Areti ,λένε πως είμαι η "χαρά" της γειτονιάς...
Ή εσείς με δουλεύετε ή εγώ το κάνω καλύτερα από εσάς!(το δούλεμα,ντε)
Έχω το "χάρισμα" να σαρκάζω τον εαυτό μου και τις καταστάσεις!Μου στάζω δηλητήριο σαν τον σκορπιό στον κίνδυνο που απελπισμένος στρέφει επάνω του το όπλο του!
Όσοι με έχουν ζήσει,ξέρουν πως το χιούμορ μου είναι σχεδόν "βρετανικό"... δε "λυπάμαι" τους άλλους μα πιο πολύ δε "λυπάμαι" τον εαυτό μου.
Στο νου φέρνω τους στίχους του Σαββόπουλου "Ποιός αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω,με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό,προβολείς με στραβώνουν..."
Μα όχι ,ρε Διονύση,εμένα δε με στράβωσαν το φώτα,δε μου φάνταξε κάτι και θαμπώθηκα.Το σκοτάδι μου κακοφαίνεται...
Έσβησαν τα λαμπάκια και τελικά θαρρώ πως, κι αν μεγαλώνει ο άνθρωπος, δεν παύει να φοβάται το σκοτάδι
Έξω σκοτάδι,μέσα μαυρίλα...ΚΑΠΟΙΟΣ Π@ΥΣΤΗΣ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙ ΕΝΑ ΦΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΣΣΣ,ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ
Μα τελικά το μόνο φως μοιάζει να 'ναι ο ήλιος,και μόνη ασφαλής μήτρα η θάλασσα!
Εκεί και σήμερα λοιπόν!
"Ανατολικά της Εδέμ"!
Όπου "Εδέμ" η έδρα μου,το καταφύγιό μου,το "home" διότι έτσι το νοιώθω κι ας είμαι σε νοίκι,"ανατολικά" ΄βάλτε μια κοντινή παραλία της Αττικής.
Άσχετο!Πού πήγατε όλοι φέτος?Έχω κάνει αρκετά μπάνια,καθημερινές εννοείται,εντός Αττικής μα δε συναντάω ψυχή!!!!Στα πενήντα μέτρα οι "γείτονες" και τα συμπράγκαλά τους!Όχι πως χαλιέμαι,ίσα-ίσα,μα έχω απορία αδελφάκι μου!
Από σήμερα λοιπόν να μια εικόνα
κι από τον πάτο που συναντιέμαι μαζί με τα συρματάκια μου άλλη μία
Πού θα πάει!Κάποιος θα βρεθεί να μου κάνει μια λοβοτομή,να λησμονήσω όσα πονούν και να αναπαυτώ με ειρήνη.
Καλά ξημερώματα
Κι όσο εγώ αναρωτιέμαι και χάνομαι,η Δήμητρα διαβάζει από το laptopιόν της τα σχόλιά σας και φωνάζει : "Μαμά,είδες πώς έχεις δυο βραβεία?"Από τη γλυκιά Anastasia και την εξίσου γλυκιά
Lina .Κοριτσάκια μου,σας ευχαριστώ μα έχω ήδη απαντήσει εδώ .Φιλιά κατάμουτρα ,και μάλλον να ξέρετε,εγώ στα βραβεία δεν είμαι καλή.Καμια μούντζα αν απονείμεται,ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΗ!
Τετάρτη 24 Ιουλίου 2013
"Διακοπές" στις "διακοπές" γίνεται?
Βρε,βρε σαν τα χιόνια!!!!!
Πάλι πίσω...
Πού?
Σε τι?
Για ποιο λόγο?
Διέκοψα κάτι ή μήπως όχι?
Διέκοψα τη ζωή μου με "διακοπές" ή διακόπτω τις "διακοπές" για να γυρίσω στη ζωή μου?
Το σίγουρο σε όλα αυτά είναι πως για μέρες με σέρβιραν,μου έστρωναν το κρεββάτι,χάρηκα ήλιο,απόλαυσα θάλασσα.ήπια μπύρες,είδα κεραυνούς,βράχηκα στην καλοκαιρινή μπόρα,έκλαψα,γέλασα κι από ένα "μπαλκόνι στο Αιγαίο" βρέθηκα απόψε σε μια βεράντα των Δυτικών Αττικών Προαστίων!
Κάθε φορά μοιάζει με όνειρο που ξυπνάς και το χάνεις.
Το "χάνεις"?
Γιατί?
Μήπως δε μπορείς να το ξανακάνεις?
Hellooooooooooo!!!!!!
Κορινού,σύνελθε!!!
Ιούλιος ακόμα!Στο τέλος του μεν,Ιούλιος δε!
Έπεται κι ο Αύγουστος.Κι αυτός καλοκαίρι είναι.Μα να σου πω,κι ο Σεπτέμβρης πάλι καλοκαίρι είναι!
Στρώσε λοιπόν το πωπώ σου,κάνε κανά κοσμηματάκι,πούλα τα κι άντε στην ευχή του Θεού και πάλι!
Σε ένα παιδικό ταινιάκι ακούγεται το "κορυφαίο" : ΟΠΟΥ ΓΗΣ,ΚΑΤΑΓΗΣ!!!!!!!!!
Ας διακόψω λοιπόν τις "διακοπές" με λίγη ανιαρή ζωή (βαψίματα,καθαρίσματα),ας δημιουργήσω γιορντάνια του πολέμου με σύρμα και πετράδια κι ας τα αποχωριστώ για να μπορώ να ΦΥΓΩ,ΘΕΕ ΜΟΥ ΝΑ ΦΥΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ
Κι εν τω μεταξύ ,όλο και κάπου θα αλητεύω,μέρα ή νύχτα,πλάϊ σας,απέναντί σας,ίσως στο διπλανό σκαμπώ,στην ίδια παραλία,διασχίζοντας τα ίδια μονοπάτια.
Από "όπου" ήρθα,έφερα "παγωμένες στιγμές",φωτογραφίες ντε!
Να,
ήταν κάπως έτσι
Πάλι πίσω...
Πού?
Σε τι?
Για ποιο λόγο?
Διέκοψα κάτι ή μήπως όχι?
Διέκοψα τη ζωή μου με "διακοπές" ή διακόπτω τις "διακοπές" για να γυρίσω στη ζωή μου?
Το σίγουρο σε όλα αυτά είναι πως για μέρες με σέρβιραν,μου έστρωναν το κρεββάτι,χάρηκα ήλιο,απόλαυσα θάλασσα.ήπια μπύρες,είδα κεραυνούς,βράχηκα στην καλοκαιρινή μπόρα,έκλαψα,γέλασα κι από ένα "μπαλκόνι στο Αιγαίο" βρέθηκα απόψε σε μια βεράντα των Δυτικών Αττικών Προαστίων!
Κάθε φορά μοιάζει με όνειρο που ξυπνάς και το χάνεις.
Το "χάνεις"?
Γιατί?
Μήπως δε μπορείς να το ξανακάνεις?
Hellooooooooooo!!!!!!
Κορινού,σύνελθε!!!
Ιούλιος ακόμα!Στο τέλος του μεν,Ιούλιος δε!
Έπεται κι ο Αύγουστος.Κι αυτός καλοκαίρι είναι.Μα να σου πω,κι ο Σεπτέμβρης πάλι καλοκαίρι είναι!
Στρώσε λοιπόν το πωπώ σου,κάνε κανά κοσμηματάκι,πούλα τα κι άντε στην ευχή του Θεού και πάλι!
Σε ένα παιδικό ταινιάκι ακούγεται το "κορυφαίο" : ΟΠΟΥ ΓΗΣ,ΚΑΤΑΓΗΣ!!!!!!!!!
Ας διακόψω λοιπόν τις "διακοπές" με λίγη ανιαρή ζωή (βαψίματα,καθαρίσματα),ας δημιουργήσω γιορντάνια του πολέμου με σύρμα και πετράδια κι ας τα αποχωριστώ για να μπορώ να ΦΥΓΩ,ΘΕΕ ΜΟΥ ΝΑ ΦΥΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ
Κι εν τω μεταξύ ,όλο και κάπου θα αλητεύω,μέρα ή νύχτα,πλάϊ σας,απέναντί σας,ίσως στο διπλανό σκαμπώ,στην ίδια παραλία,διασχίζοντας τα ίδια μονοπάτια.
Από "όπου" ήρθα,έφερα "παγωμένες στιγμές",φωτογραφίες ντε!
Να,
ήταν κάπως έτσι
![]() |
| Από το "μπαλκόνι στο Αιγαίο".Μόνιμος τόπος διαμονής από το 2008 |
Ο Vambir
Η γοργόνα μου αγκαλιά με τη Broken tail
Η Broken tail,μαυρίζει κυριολεκτικά!
Οι γοργόνες μου,η φιλεναδοκουμπάρα μου και ο θησαυρός μου στην αγκαλιά της νονάς
Όσο κι αν μεγαλώνει,παιδί παραμένει!
Μια αχνή φλόγα να δίνει ελπίδα στο σκοτάδι
Η αφεντομουτσουνάρα μου ,με τις κακές της συνήθειες
(μπύρα και τσιγάρο)
"κι όλο καπνίζω,και καπνίζω που θα πάει αυτό..."
Του Θεού ένα δώρο από τα πολλά
Ναι,
εκεί που μου δείχνεις θα πάμε,
στο υπόσχομαι!
Θα ταϊζουμε γάτες
Θ' αγναντεύουμε τη θάλασσα


Θα τα "παίζουμε" όλα κορώνα

ή γράμματα
Θα φτιάχνουμε στολίδια με άχρηστα μέταλλα
Θα τα "παίζουμε" όλα κορώνα
ή γράμματα
Και θα θαυμάζουμε τον ήλιο να ανατέλει
Καλό σας βράδυ!
Ετικέτες
κοσμήματα από ασημένιο σύρμα
,
μεταμορφώσεις
,
σκέψεις
,
Χειροποίητα κοσμήματα
,
BebeusPaguraPass
,
wire wrapped jewelry
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)

































