Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κομοδίνο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κομοδίνο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 18 Ιουλίου 2014

Το καλοκαίρι της εφηβείας (ανακαίνιση δωματίου και diy κατασκευές)

 Την "Πρωτομαρτιά" του 2014, το γοργονί μου έκλεισε τα 13!
-Teen , μαμά μου, πια!!!είπε όλο νάζι και περηφάνεια.
-Ναι, καρδιά μου, teen...

Όταν ήρθαμε σε τούτο το σπιρτοκουτοπαλατάκι ("σπιρτόκουτο" λόγω μεγέθους και "παλατάκι" διότι είναι το δικό μας βασίλειο) δεν πήγαινε καν δημοτικό!

Στη μοναδική κρεβατοκάμαρα, στήσαμε τον δικό της θρόνο, όλο χρώμα. 

Είχαμε κάνει δεκάδες βόλτες ώσπου να συμφωνήσει στις αγορές (Δυστυχώς για εμένα, σκέφτηκα να το απαθανατίσω ενώ ήδη είχαμε βγάλει το γραφείο και κάποια ακόμα μικρά αντικείμενα)

Μα ο καιρός πέρασε γρήγορα, και το γοργονί από το χρώμα πέρασε στο "black & white"...
...σε ψυχολογία, διαθέσεις, ρούχα... και όταν τη βλέπω μονολογώ "teen, καρδιά μου, κι όλα για αρκετό καιρό θα σου μοιάζουν ασπρόμαυρα" όπως ζήτησε να επικρατεί και στο χώρο της!
Κι έτσι, τα βάλαμε κάτω, τα σχεδιάσαμε ξανά και ξανά, κι είπαμε να αρχίσουμε τούτο το καλοκαίρι με διάθεση εφηβική
Τι κι αν το ταβάνι έπεσε...!!! Είχα μάθει από πέρυσι που τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα...
"Φοβούνται, μωρέ, τα παλικάρια?" (ελπίζω να ξέρεις το ανέκδοτο)

Συμφωνήσαμε πως θα αγοράζαμε τα "βασικά", δηλ. ένα κρεβάτι, μία ντουλάπα και μια βιβλιοθήκη και τα υπόλοιπα θα τα προσαρμόζαμε.


Έτσι, οι τάβλες του παλιού κρεβατιού, με την πολύτιμη βοήθεια του Shasha που μου έδινε βίδες, έγιναν ένα κεφαλάρι με κρυφό φωτισμό,

το πορτάκι από την παλιά ντουλάπα, κρεμαστός μαυροπίνακας,

ένα συρτάρι (από τα σκουπίδια) μετατράπηκε σε κομοδίνο,

το γραφείο (που ήταν μελαμίνη χρώματος μελί) ντύθηκε με αυτοκόλλητο ρολό 
(το πόόόόόόόσα φιλιά "έφαγα" για τούτη την κατασκευή, χαλάλι το "μανίκι" του αυτοκόλλητου...)
κι απέκτησε μια ραφιέρα από νοβοπάν.
Επίσης, να ξέρεις πως για να αλλάξεις ύφασμα σε μια καρέκλα γραφείου, αρκεί να "ξεκουμπώσεις" την πλάτη και το κάθισμα! Είναι παιχνιδάκι!!!!!Απλά, φρόντισε το πανί που θα τη ντύσεις να είναι ελαστικό.

ο Nemo χάθηκε κάτω από το μαύρο spay και το decoupage,

με spay,επίσης, περάστηκαν ράφια, κορνίζες, το παιδικό καρεκλάκι κι ότι άλλο έτρεχε απεγνωσμένα να σωθεί από τη βαλβίδα της φιάλης mat black!

και τέλος, ένας μανάβης που είχε βγει σε αχρηστία από όταν έκανα το επιπλοπαρεάκι μου, μετατράπηκε με προσθήκη hardboard, σε παπουτσοθήκη!

Από την παιδικότητα, στην εφηβεία λοιπόν...



Ελπίζω, αναγνώστη, ακόμα κι αν δεν είναι της αισθητικής σου ότι είδες, να σε ενέπνευσα, έστω και στο ελάχιστο, για μια αλλαγή...
Τα σχόλια είναι κλειδωμένα, κι ίσως έτσι να παραμείνουν δια παντός, μα εάν με χρειαστείς για οτιδήποτε, απλά mailιάσέ με!

Ώρα να πηγαίνω,όμως.
Φιλιά κατάμουτρα,
να σε προσέχεις,
 και
καλή σου μέρα!
Και μην ξεχνάς να χαμογελάς!

;-)

Τρίτη 1 Ιουλίου 2014

Ο κύβος του Rubik

Κάθε πλευρά του βρώμα και σκόνη,
όπως κι αν τον γύριζες!!!
Σαν "λυμένος" κύβος του Rubik...


Απλώθηκαν επάνω του χιλιάδες λόγια,
σαν τις νύχτες που μας έβρισκαν να συζητάμε στη βεράντα μου,



και να ψάχνουμε τα "γιατί" ενός κόσμου,


και πως να τα διορθώσουμε 





Έμοιαζε καλό να βρίσκεις στους τόσους κάποιον να μοιραστείς και να εμπιστευτείς...
ένα φίλο,
μια ψυχή με την ίδια ματιά


και ξαφνικά,
με καθυστέρηση ενός ημερολογιακού έτους, 
μαθαίνεις (βλ. μαθαίνω) για ένα συμβάν που τα ανατρέπει όλα...


Με βρήκε το ξημέρωμα, να βάζω ,με σκέψεις, ροδάκια σε αυτή τη φιλία,
μπας και τσουλίσει...
αλλά τελικά "δεν τρέχει τίποτα"!!!
(σε αντίθεση με την κατασκευή που ρολάρει super!!!!!!)


Σε ευχαριστώ για το πριν και όσα έγιναν,
για όλα,
μα τετραγώνισα τον κύκλο της φιλίας μας!
Καλό μήνα σε σένα,
σε μένα,
στο σύμπαν που μας φιλοξενεί.
Καλημέρα,
κι ας ξημέρωσα με ένα excel κάνοντας πράξεις.
Πάντα προτιμούσα τους αριθμούς από τα..
 "νούμερα"!!!

;-)


Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

Κάθε μέρα γιορτή!

Καλησπέρα,ομορφιές μου!
Σταμάτησα τα "μαστορέματα",σενιαρίστηκα,ετοιμάστηκα κι ήρθα να σας υποδεχτώ.Να σας κεράσω ένα γλυκάκι από την καρδιά μου
κι έπειτα να το τσούξουμε λιγάκι

αγαπημένες μου!
Σας ευχαριστώ για τις ευχές σας,που από το πρωΐ,με κάνατε νά πετάω από χαρά για την αγάπη σας και τη γλύκα σας!
Μου δώσατε διάθεση να κάνω χίλια πράγματα και,βράδυ πια,να καμαρώνω την αλλαγή και να θέλω να σας δείξω!!!
Να σας εξηγήσω αρχικά πως,αυτά που σήμερα θα σας παρουσιάσω αφορούν στο μεγάλο δωμάτιο του σπιτιού,εκείνο που με ταλαιπώρησε το προηγούμενο δεκαήμερο,και που τελεί ταυτόχρονα χρέη καθιστικού αλλά και υπνοδωματίου μαμάς,διότι η μοναδική κρεββατοκάμαρα ανήκει στο γοργονάκι μου.(Θεωρώ ότι για τα παιδιά είναι πιο σημαντικό να έχουν δικό τους,προσωπικό χώρο)
Μέχρι πρότινος,το στήσιμο ήταν αυτό
 
Μια κουρτινόβεργα,κρεμόταν από το ταβάνι,αριστερά,κι η γάζα έθετε "όριο"
 


Οι ζωγραφιές στον τοίχο έγιναν κάποιες απελπισμένες νύχτες,που οι χημειοθεραπείες μου είχαν τσακίσει τα κόκκαλα κι ανάμεσα σε δάκρυα και πόνους,έκανα την αϋπνία-δημιουργία.
Τις πόνεσα όταν τις είδα να τις σκίζει η σπάτουλα.Τι ειρωνία!Τλσπντν!
Το χθες,στο χθες.
Άλλαξα διάταξη κι αντί να έχω το κεφάλι δυτικά,έγινα η πυξίδα του χώρου.Βορινά,να βλέπω κι από την μπαλκονόπορτα το φως της σελήνης.
Όμως το κεφαλάρι έμοιαζε άδειο και λίγο.
Και το μετέτρεψα!
Με γεια μου το κρουστικό!Εγκαινιάστηκε!


Τώρα έλειπε το "κάτι τις"για στόλισμα κι άνεση
και προστέθηκε!Έβαλα θηλιές από κορδέλα.
Όμως η μεταμόρφωση του κομοδίνου δεν ήταν σωστή.
 
 Φώναζε το καημένο από μακριά καθώς το κοιτούσα.
(Ήταν λούστρο,όπως είδατε στην πρώτη φώτο)
 
Μετατράπηκε σε λευκό,αλλά ήταν "χλωμό"
 κι άρχισα τα τρελά μου
 Ιδού!
Ναι,αλλά τις πιατοθήκες που είχα βρει,μήπως να τις βάψω και να τις χρησιμοποίησω?

 Μα,βέβαια!Σκάλες για τον ουρανό!


Και κομματάκι,κομματάκι φτιάχνω τη ζωή μου από την αρχή!
Έτσι κύλησε η μέρα μου,ξεκινώντας αξημέρωτα μα ανταμείβοντάς με.Έχω ουρανό δικό μου!Ξέρω πως σύντομα θα "βάλω" κι αστέρια!
 Και πάλι σας ευχαριστώ για την αγάπη σας,
Σας εύχομαι μια υπέροχη εβδομάδα,όπου κι αν σας βρίσκει
και φυσικά σας στέλνω
ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ ΦΙΛΙΑ!!!!!!

 

Σάββατο 30 Μαρτίου 2013

Για την Άννα

Με το τριβείο περάστηκε όλη η μελαμίνη να αγριέψει.Η "ποδιά" κόπηκε στα δύο, ώστε να έχουμε περισσότερη σταθερότητα εφόσον κόψαμε αρκετά από τα πλαϊνά.Επανασυναρμολογήθηκε ,όχι επειδή χρειαζόταν, αλλά για να μπορώ να έχω καλύτερη εικόνα για το decoupage.Ένα χέρι αστάρι και δύο χέρια ακρυλικό χρώμα νερού ώστε να δέσει με την ατλακόλ στην πορεία  του decoupage.
Μπόλικα χαρτιά περιτυλίγματος από το βιβλιοπωλείο και η χαρά του παιδιού (παιδί νοιώθω κι ας ξέρω πως δεν είμαι,πια).
Στην τελική επιφάνεια περάστηκαν τέσσερα χέρια άχρωμο βερνίκι νερού.




Το κομοδίνο που το συνόδευε δεν είχε τόση δουλειά.Εδώ,μόνο τριβείο εξωτερικά δούλεψε.Η διαδικασία βαψίματος ίδια με του γραφείου.Έμεινε το εσωτερικό να θυμίζει το παρελθόν του και

αφού προστέθηκε το πόμολο,έφυγε για το μέλλον του.