Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στόκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στόκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 19 Αυγούστου 2014

Μαθήματα για ... τυφλοπόντικες! (diy επισκευή τρύπας σε γυψοσανίδα)

Μπορεί η πρότασή μου να κάνει τους επαγγελματίες του είδους να φρικάρουν και να τραβάνε τις κοτσίδες τους, αλλά είναι η ιδέα/ματιά/αντιμετώπιση μιας crafter σε ένα "ατύχημα καθημερινότητας",με υλικά της δικής της καθημερινότητας.

Το να εξηγήσω πως,πότε και γιατί βρέθηκα αντιμέτωπη με τούτη την "πληγή", δεν έχει καμιά σημασία.
Μπορείς να σκηνοθετήσεις ότι σου κατέβει, και μάλιστα θα μπορούσε να αποτελέσει και συγγραφική πρόκληση... (γιατί, φιλαράκι, κουνάς το κεφάλι? Όταν έγραφες έκθεση με τίτλο "ένα καρφί στον τοίχο" γιατί το θεωρούσες ποιητικό? οεο?) Τλσπντν. Φαντάσου ότι θες, κι εγώ συνεχίζω τη σύντομη,διαστροφική (?) μου ανάρτηση...




Υλικά
  1. ξυλόκολλα κρυσταλιζέ αραιωμένη ( ρευστή σα "δεμένο" σιρόπι)
  2. κομμάτια εφημερίδας
  3. πινέλο μαλακό
  4. ακρυλικός στόκος
  5. σπάτουλα
  6. γυαλόχαρτο

Από ότι αντιλήφθηκες μικρό μου βούρλο, κάνουμε decoupage στον τοίχο!!!!


Έτσι απλά κι αναίμακτα!


Στοκάρουμε, αφού στεγνώσει, κι απομένει να βαφτεί στο χρώμα της υπόλοιπης επιφάνειας! (εάν κι εφόσον βρούμε τη ρημάδα την απόχρωση...)

Κι εσύ, από όλο αυτό, "κράτα" πως : το να γίνει κάποια ζημιά είναι εντελώς ανθρώπινο, το να κάνεις τον Κινέζο μετά, είναι ΕΝΤΕΛΩΣ γαϊδουρινό!!!!!!

Καλό βράδυ!

Τετάρτη 2 Απριλίου 2014

Από τα τρία... τέσσερα?

Βρε, βρε, καλώς το, το αλλοπαρμένο μου!!!!
Καλημερούδια και καλό μήνα!
Χθες, λέει, είχαμε "Πρωταπριλιά" ?
Γιατί, μάτια μου, προχθές τι είχαμε?
Αμ' σήμερα?
Κι αύριο?
...
Βλέπω στα μάτια σου την περηφάνια πως είπες, λόγω ημέρας, ένα "μικρό αθώο ψεματάκι",  κι ο άλλος το έχαψε.
Για να σε κοιτάξω λίγο πιο καλά,τσαχπίνικο!
Το ίδιο βλέμμα διακρίνω, όπως πάντα!!!
Μα "πάντα" όμως!
Μήπως τελικά η μέρα κλωνοποιείται?
Θυμάμαι τη φράση "από μικρό κι από τρελό..."
κι έπειτα γίνομαι παιδί...
παιδί θιγμένο από κάποια καζούρα,
που με το χείλι κρεμασμένο και το βλέμμα υγρό φωνάζει
"ΟΠΟΙΟΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙ, ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟΥΟΥΟΥΟΥ"
Και ξανά γίνομαι μεγάλη,
μεσήλικη,
και βαράει σα γδούπος αυτή η φράση στα τύμπανά μου...
Μα από ότι βλέπω
βαράει και στα δικά σου, καμάρι μου!
Μη σηκώνεις τα χέρια να καλύψεις τα αυτιά...
στην καρδιά βάλ' τα μην ανεβάσει παλμούς...
Μα τι σου λέω,ε?
Σε ποιόόόόόόν το λέωωωωωω?
Και μη μου πεις πως δε σε υπερασπίστηκες ,ευθύς αμέσως ολοκλήρωσες την ανάγνωση της πρότασης!
Κι εδώ..
εδώ γελάμε!
Ξεκαρδιζόμαστε, μικρέ Πινόκιο!
Και θέλουμε να αλλάξουμε κουβέντα,
να γίνει ανάλαφρη,
σαν ένα μπαλόνι
γεμάτο αέρα
που φοβόμαστε μη σκάσει και του περι δένουμε την αλαφράδα για σιγουριά
κι έπειτα το ασημίζουμε


γιατί εάν το χρυσώσουμε θα μας θυμίζει το χάπι που πιπιλάμε,
και χαριτολογούμε, για τη μορφή του, με το αέναο ερώτημα : ¨η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα?"
Ακόμα δεν το έχω απαντήσει, καρδιά μου... κι η πρώτη που θα το μάθει θα 'ναι η Δήμητρα,
μα αναρωτιέμαι  με αναίδεια, εάν ο σοφός έχει λύσει το ερώτημα αυτό για τον πελεκάνο, τη στρουθοκάμηλο, την πάπια, τον πιγκουΐνο, την πέρδικα, το χελιδόνι, τον ερωδιό, την μπεκάτσα, το περιστέρι και κάθε άλλο πτηνό και το τελευταίο που άφησε αναπάντητο στο γρίφο, για να μας τα πρήζει μια ζωή, είναι για την όρνιθα...

Φιλιά κατάμουτρα,
κι ας βρίσκουν λίγο οι ξύλινες μύτες μας!!!! 

Υ.Γ. Αν δε "μείνεις" στις φώτο της ανάρτησης, και θες να το συζητήσουμε, να σου θυμίσω πως κάποιος Άλλος φέρεται να είπε
ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωὴ·
Εάν είσαι ΚΑΙ εσύ, στείλε μου mail να κάνω την Αγία Τριάδα... τετράδα!!!!!

Τρίτη 11 Μαρτίου 2014

Διαχρονική κατασκευή, μάσκα από γυψόγαζα (...like the way I do #4)

Σχεδίασε σε ένα χαρτόνι τα σημεία κάμψης

Στερέωσε με χαρτοταινία δίνοντας την τελική φόρμα

Άλειψε με βαζελίνη το καλούπι που θα χρησιμοποιήσεις (και την κατασκευή από χαρτόνι,επίσης)


Επικάλυψε με γυψόγαζα σε λωρίδες τρεις διαδοχικές στρώσεις

Άφησε την κατασκευή να "τραβήξει" για ένα τέταρτο

Ώρα να αφαιρέσεις το δημιούργημα από το καλούπι

Σκέψου τι άλλο θες να προσθέσεις

Η γυψόγαζα χρειάζεται τουλάχιστον 24 ώρες να στεγνώσει

Πέρασε δύο χέρια στόκο, γυαλοχαρτάροντας ενδιάμεσα, προκειμένου να δημιουργήσεις μια πιο ομοιόμορφη επιφάνεια


Η συνταγή της Misirlou για πάστα περιγράμματος είναι ΥΠΕΡΟΧΗ!!!!!
(Ευχαριστώ πολύ,γλυκό κορίτσι, για όσα μας μαθαίνεις <3  )


Χρωμάτισε με τα χρώματα της επιλογής σου (εγώ αγαπάω τα ακρυλικά )

Βερνίκωσε για προστασία και γυαλάδα

Σε κούρασα,ε?Σε ευχαριστώ για την υπομονή!
Ώρα για μια όμορφη βόλτα!


Πάμε να συλλογιστούμε μήπως :

Ο άνθρωπος είναι λιγότερο ο εαυτός του όταν μιλάει ως ο εαυτός του. Δώσ’ του μια μάσκα και θα σου πει την αλήθεια.


Καλό υπόλοιπο,αλλοπαρμένε επισκέπτη!
Καλές μας μεταμφιέσεις...

Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013

Στοκαετοί,οι χρονομέτρες

Στοκαετός ή στοκογλαύκα ονομάζεται κάθε μέλος της βιολογικής τάξης Στοκόμορφα (Stucoformes), η οποία ανήκει στην ομοταξία των Κολλημένων Πτηνών (UHU AVES) και περιλαμβάνει περίπου 200 είδη ημερόβιων και στην πλειονότητά τους χρονομετρικών "πουλιών". Κατανέμονται σε όλες τις ηπείρους (ταχυδρομικά) ,και έχουν αναπτύξει αξιόλογες προσαρμογές στη νυχτερινή διαβίωση,σε περίπτωση που αναγκαστούν να διανυκτερεύσουν εκτός οικίας. Διακρίνουμε δυο οικογένειες στοκογλαυκών: την οικογένεια των Ρομβοειδών (Robus Tihaious) η οποία περιλαμβάνει λιγοστά (3) είδη, και την οικογένεια των Εξαγωνικών (Six Corners) όπου ανήκουν τα περισσότερα είδη του παράξενου αυτού δημιουργήματος (Εδώ φωτογραφίσαμε μόλις τρία,διότι είναι εποχή αναπαραγωγής).Πρόκειται για μικρά "κολλημενοπετούμενα",γεννημένα από στόκο,τόκος αγάπης και παιδικότητας.Ίσως και τόσης δα παράνοιας!












Το παραπάνω είδος έχει τεθεί υπό την προστασία του Σύμπαντος για το έτος 2014.
Για περισσότερες λεπτομέρειες,ανατρέξτε στην επίσημη ιστοσελίδα Ligmena Perno .
 
Περαστικά μου!
Και στα δικά σας!
Φιλιά κατάμουτρα  κι ευτυχισμένα!

Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013

(Mou)Lara Craft(er) vs Batman

Μετά την σχεδόν σιωπηλή χθεσινή ανάρτηση,έρχεται η καταιγίδα του λόγου!
Σαν την απρόσμενη μπόρα που βιντεοσκόπησα μια νύχτα των φετινών διακοπών και λέω να ανεβάσω στο google+ .
Με το Batman σας έχω συστήσει


 
Την αφεντομουτσουνάρα μου,την έχετε δει.Γνωρίζετε λοιπόν τους πρωταγωνιστές της ανάρτησης.Δεν ξέρω "τι" και "εάν" περιμένατε,μα έφτασε η ώρα των αποκαλυπτηρίων της τελικής μορφής του αγαπημένου μου..
Ώώώώώώπα!Μην κάνεις scroll down!
Κατέβα σιγά-σιγά,χωρίς πονηριές.
Δείξε σεβασμό στα χρόνια τα δικά του και τα δικά μου μαζί.Σήμερα θα πολυλογίσουμε,έτσι για να κάνουμε παρέα λίγη ώρα παραπάνω.Ας μας αφιερώσεις λίγα λεπτά.Δε χάθηκε κι ο κόσμος!
Πού ξέρεις?Από όσα διαβάσεις,ίσως κάτι να σου χρειαστεί...
Για την απομάκρυνση της μπίχλας,"δούλεψε" ξεσκονιστήρι και νωπό πανί.με σαπούνι .Εκεί κατάλαβα ότι ,μαζί με το Batman συνταξίδεψα ,εντός του Μπόμπου (το τουτουδάκι μου λέω έται),με τη Sara,τη Mara και τον Bad Meeting....
Αφαίρεση του πρώτου χρώματος με διαβρωτικό και συρματόβουρτσα





και στη συνέχεια γυαλοχαρτάρισμα.
Πρώτα με χοντρό να απομακρυνθούν τα πολλά κι έπειτα ,για λείανση,με ψιλό.



Αλλά  ΓΥΑΛΟΧΑΡΤΑΡΙΣΜΑ ΣΟΥ ΛΕΩ!!!!Άμα βαριέσαι,αγάπη μου,και δουλέψεις τριβείο,πάλι το ίδιο αποτέλεσμα θα έχεις στο τραπέζι,αλλά μην παραπονεθείς που κρέμασαν τα μπρατσάκια από τα χεράκια σου....αφού τεμπελιάζεις και δε συνδυάζεις το crafting  με gym!(ακούτε νεράϊδες,ή κωφεύετε επιλεκτικά?οεο?)Καλό θα είναι ένα τελικό πέρασμα με μαλακό πανί βρεγμένο σε σαπουνόνερο,για πιθανά υπολείμματα του διαβρωτικού.(προνόησε,καλό μου,για να μην κλάψεις...)
Έγινε "πένα"!
 
Οι φθορές του χρόνου πολλές και βαθιές.
 
 
 
Το είδα από την αρχή,αλλά όντας "μελαχρινός",κάπου λειτούργησε σαν καμουφλάζ στη γενική εντύπωση.Τι κάνει το μαύρισμα στην κυτταρίτιδα?Α,γεια σου!Αυτό ακριβώς!!! 
Λεπτομέρεια της επιφάνειας!Θαυμάστε τι έκαναν οι τεχνίτες σχεδόν 80 χρόνια πριν (ίσως και παραπάνω...).

Θηλύκωσε τα φύλλα προκειμένου να δημιουργήσει μεγαλύτερη επιφάνεια!!!!!!!!!Δεν έχει κόλλα ούτε για δείγμα.Ο μάστορας που τον δημιούργησε ,δούλεψε ΜΌΝΟ με βίδες και καρφιά!ΥΠΟΚΛΊΝΟΜΑΙ !!!!!!!
Ενώ τον σκεφτόμουν transparent πράσινο (είπαμε,έχω κόλλημα με την απόχρωση) έβλεπα πως αυτό θα ήταν αδύνατο.Με τόσο στόκο που χρειάστηκε,



δεν του ταίριαζε το διάφανο χρώμα.Θα ήταν opaque στα στοκαρισμένα...
Τον σταθεροποίησα με ατσάλινες "γωνιές" σε οκτώ στρατηγικά σημεία (συνδέσεις καπακιού με πόδι και συνδέσεις ποδιών με αρχικές τραβέρσες,κάτω από τη θέση των συρταριών) και πρόσθεσα τραβέρσες ανάμεσα στα πόδια.(YESSSSSSSSSSSS!Super το κρουστικό,τελικά!)



Να που φάνηκε χρήσιμη η βάση που μαζεύτηκε επίσης από το δρόμο.(Έγινε τραβέρσες για τον Batman  )

 Οι βίδες,είναι οι τεράστιες που χρησιμοποιούν να κρεμάσουν τα ντουλάπια στις κουζίνες.Δουλέψτε το κρουστικό σε πόδι και τραβέρσα χωριστά,εάν το μήκος του τρυπανιού δεν αρκεί.(Μικρό μου βούρλο,σε αυτή την περίπτωση,μέτρα σωστά για να μην τρυπήσεις αλλού ντ'αλλού και στοκάρεις μετά...)Στη νοερή συνομιλία που είχα μαζί του,του ανακοίνωσα πως θα βασιζόμασταν στο κρακελέ.Συμφωνήσαμε ένα κεραμιδί για βάση


 κι ένα γκριζομπέζ για το "άνοιγμα¨. 
ΠΑΤΑΓΏΔΗΣ ΑΠΟΤΥΧΊΑ!!!!!!!!!!!

ΠΑΤΑΓΩΔΈΣΤΑΤΗ ΟΜΩΣ!!!!!!!!

Για γέλια και για κλάματα ο Batman!!!
Ήθελα να αρχίσω τις κλωτσιές από τα νεύρα μου!
Τζάμπα τα 19€ για το κρακελέ,τζάμπα τα άλλα 10€ για το γκριζομπέζ,τζάμπα ο κόπος και το όνειρο για εμένα αλλά κι εκείνον....
Σταθήκαμε απέναντι σαν να αναμετριώμαστε.
Όχι,δε θα του έλεγα "αντίο",γιατί είμαι ερωτευμένη και θα το παλέψω.Γιατί ήταν καρμικό που συναντηθήκαμε και σμίξαμε.
Πάλι έξω τα γυαλόχαρτα και πάλι από την αρχή...
Εκείνος να πονά από το τρίψιμο,κι εγώ να έχω φάει τα χέρια μου πια...
Πήρα ότι είχε απομείνει από την τεχνοτροπία του τοίχου,ανακάτεψα με κεραμιδί της βάσης και τον άρχισα στα χάδια με το γάντι (κυριολεκτικά).Φτάσαμε εδώ





Αποκαμωμένοι κι οι δυο,είπαμε πως θα σκεφτόμασταν τη συνέχεια της σχέσης με ηρεμία.Εγώ θα έφευγα διακοπές (η κλασική "μουλάρα" που θέλει χρόνο και απομόνωση γιατί όσο πιέζεται από παντού βλέπει τις χημειοθεραπείες να ξανάρχονται),κι εκείνος θα με περίμενε στη βεράντα.
"Θα σταθώ στη σκιά και θα περιμένω,όσο κι αν σου πάρει.Θα σταθώ εδώ,έξω και θα κοιτώ τη στροφή.Θέλω να σε δω να γυρνάς"μου φάνηκε πως είπε σαν τον χαιρέτησα.
Αχ,και να 'ξερες τι μου θύμησες,ρε Batman...!
Σα γύρισα,τα πρώτα φιλιά και κανάκια ήταν του Shasha,ακολούθησε η μάνα μου ,που έκανε το υπομονετικό dogsitting όσο λείψαμε,και βγήκα ανυπόμονα έξω να τον ανταμώσω.Πέρασα το χέρι μου στη ράχη του.
Σκόνη της απουσίας.
Απόδειξη πως εκείνος με περίμενε όπως ακριβώς μου είχε τάξει.
"Θα τα πούμε,μωρό μου,μόνοι μας"του ψιθύρισα ενώ η μάνα μου έβγαινε από την κουζίνα ρωτώντας,ταυτόχρονα,πώς περάσαμε.
"Τι?" τσίριξε απορημένα σα να μην είχε ακούσει κάτι που την αφορούσε.
"Τίποτα,μάνα.Τίποτα.Όλα καλά"
Αν κοιτούσε πιο βαθιά στα μάτια μου,εκείνη τη στιγμή,θα έβλεπε τον Batman έτοιμο.
Έτσι λοιπόν,το Σ/Κ που δεν πάω για μπάνιο,για πολλούς και διάφορους λόγους,έμεινα εδώ μαζί του ώρες πολλές,αγκαλιαστήκαμε,ερωτευτήκαμε,τα'παμε,τα 'πιαμε (εκείνος άχρωμο βερνίκι για deck κι εγώ μπύρες) και καταλήξαμε πως αγαπάμε κι οι δυο τα καλοκαίρια,



 

το χρώμα,



τη φθορά
 

 κι υποσχεθήκαμε να κρατήσει χρόνια αυτή η σχέση.
Θα ζήσουμε πολλά μαζί,ίσως να τροποποιήσουμε ξανά το αρχικό όραμα για να μη βαρεθούμε,ίσως πάλι δεν αλλάξουμε τίποτα στο φόβο μη χαθούμε,ίσως... ίσως...Ας αποφασίσει εκείνος "τι".
Την καλημέρα μου με κατάμουτρα κεραμιδομπορντώ φιλιά,πασαλειμένα χείλη από το δικό του χρώμα... κι αύρα της θάλασσας που πάω να συναντήσω.